2014 – szósty rok Wielkiej Nowenny Fatimskiej

   ZAPRASZANI DO NIEBA

   Jednak różaniec, szkaplerz, sznur pokutny

 

 

 

 


 

Kościół, gdy szuka Chrystusa, zawsze puka do domu Matki i prosi: Ukaż nam Jezusa. To od Niej uczymy się bycia prawdziwymi uczniami. I właśnie dlatego Kościół wyrusza na misję, zawsze idąc za Maryją.
Franciszek, Aparacida 2013


Podążamy za Maryją w naszej pielgrzymce na stulecie Jej objawień w Fatimie. Przez kolejne lata przygotowywania się do tego wydarzenia rozważamy słowa, jakie Matka Boża skierowała do świata w 1917 r. przez pośrednictwo fatimskich pastuszków. Każdy z nas jest świadomy tego, jak ważne było to Orędzie, skoro do dziś zachowuje swą aktualność. Nie możemy zatem zatrzymać się jedynie na samym fakcie objawień, ale wciąż na nowo winniśmy podejmować wysiłek, by jeszcze głębiej sięgać to tego „przeogromnego skarbca duchowych darów”.  W szóstym już roku Wielkiej Nowenny Fatimskiej pragniemy na nowo uświadomić sobie, iż Bóg zaprasza nas do nieba, pragnie bowiem naszego zbawienia. Maryja zaś wskazuje nam drogę i odpowiednie środki, przypominając, iż pomimo zmieniającego się świata, to jednak różaniec, szkaplerz i pokuta są nie tylko aktualne, lecz również ważne na drodze naszego uświęcenia.


Św. Tomasz z Akwinu podkreślał, iż zasadnicza funkcja objawień prywatnych nie polega na proponowaniu treści doktrynalnej, ale na silnym wezwaniu skierowanym do chrześcijańskiego ludu, aby żył bardziej autentycznym życiem chrześcijańskim. „W tym punkcie Fatima zajmuje przodujące miejsce. Nade wszystko jest zatroskanym nawoływaniem do pokuty. We wszystkich objawieniach, zarówno Anioła, jak i Dziewicy Maryi, pojawia się natarczywie motyw, który wydaje się naśladować pierwsze strony Ewangelii, a którego sens można wyrazić następująco: Nawracajcie się, bo w przeciwnym razie zginiecie” – przypominał Luigi Gonzaga da Fonseca w książce Cuda Fatimy. Przywołał on również bardzo wymowne słowa Pawła VI  pochodzące z adhortacji Signum Magnum: „W Fatimie można otrzymać lekcję pokuty w sposób najbardziej pedagogiczny: w niesłychanych umartwieniach podejmowanych przez małe, niewinne istoty, w bolesnej skardze ukazującej się Pani, w smutku Pana Jezusa, który tak bardzo wzruszył Franciszka oraz w samych słowach orędzia: Niech już nie znieważają Pana Jezusa, bo już tak bardzo został znieważony”.
Po nawoływaniu do pokuty Orędzie Fatimskie zaprasza do modlitwy i czyni to na wiele sposobów – przypomina również Luigi Gonzaga da Fonseca. „Wystarczy wymienić przepiękne modlitwy, które Anioł i Maryja Dziewica nauczyli dzieci; są to proste i zwyczajne formuły, które jednak zawierają w sobie podstawową myśl teologiczną całej tradycji chrześcijańskiej; następnie modlitwy, których dzieci uczą się od kapłanów kierujących ich początkowym życiem duchowym. Przede wszystkim jednak jest to różaniec, formuła doskonałej modlitwy, która służy uświęceniu pobożności Kościoła na przestrzeni wieków”. Z kolei Biskup diecezji Leiria Venancio Pereira, z racji 50. rocznicy objawień fatimskich, w liście pasterskim z 1967 roku wskazał, iż zgodnie z duchem Fatimy: „należy wieść pobożne życie, które karmi się tradycyjnymi nabożeństwami, tak miłymi Kościołowi: różańcem, nabożeństwem do Matki Bożej Bolesnej, do Matki Bożej Karmelitańskiej, do Świętej Rodziny, do Niepokalanego Serca Maryi”.


Zapraszamy Was zatem, w tym kolejnym roku Wielkiej Nowenny Fatimskiej, do wspólnej refleksji nad treścią Fatimskiego Przesłania, by na nowo odkryć i z wiarą przyjąć dar: różańca i szkaplerza oraz wezwanie do pokuty. Podejmijmy wspólny wysiłek, w możliwym dla nas wymiarze, by otrząsnąć się z rutyny i przyzwyczajeń, by ponownie rozpalić ogień gorliwości w naszej codziennej modlitwie. Bądźmy również apostołami Maryi i zanośmy innym dary nieba: koronkę różańca i szkaplerz – szatę Maryi. Nie obawiajmy się również mówić, wzywać czy też wymagać - od siebie i innych - postawy pokuty oraz zdobywania się na ofiarę i wyrzeczenia. Pamiętajmy jednak, by zawsze czynić to - wzorem fatimskich pastuszków - z miłości do Jezusa i Maryi, ku pocieszeniu Ich Serc.


Nie sposób w tym miejscu nie przywołać słów Matki Bożej, Anioła czy też s. Łucji – fatimskiej wizjonerki, dotyczących różańca, szkaplerza, czy pokuty. Dotykamy tu bowiem niemal sedna Fatimskiego Przesłania, które – jak powiedział w 1982 r. Jan Paweł II – nakłada na nas obowiązek, by je wysłuchać. Wezwanie do modlitwy różańcowej miało miejsce w czasie każdego z objawień Matki Bożej w Fatimie. Nie zawsze jednak dociera do nas równie istotna prośba, iż ma on być modlitwą odmawianą przez nas codziennie. Potrzebujemy wciąż na nowo odkrywać głębię modlitwy różańcowej, jej ważność, skoro niebo ciągle się o nią upomina. Podobnie i szkaplerz, choć znany jest od wieków, to jednak nie zawsze jesteśmy w stanie dostrzec, iż Maryja w Fatimie nam go bardzo subtelnie przypomniała - ukazując się jako Matka Boża Karmelitańska. Kiedy uświadamiamy sobie, iż szkaplerz jest znakiem poświęcenia się Niepokalanemu Sercu Maryi, a Fatima wzywa do tego, by świat i każdy z nas poświęcił się Niepokalanemu Sercu, wówczas jakże wymowne staje się październikowe ukazanie się Maryi ze szkaplerzem. Zauważmy również, iż spotkania Matki Bożej z dziećmi w Fatimie rozpoczynały się od pytania o gotowość do pokuty i ofiary. Najlepsza z Matek zwróciła się w Fatimie do trójki małych dzieci, przy pierwszym spotkaniu, z prośbą dotyczącą przyjęcia cierpienia. Anioł również skierował do Fatimskich Pastuszków podobne wezwanie. Zatem: czy w obecnych czasach nie potrzeba nam zastanowienia się nad sensem ofiary, pokuty, wyrzeczenie? Czyż mentalność współczesnego nam świata nie idzie w zupełnie przeciwnym kierunku?


Mam nadzieję, że lektura przywołanych poniżej tekstów stanowić będzie właściwe wprowadzenie i zachętę, by głębiej zastanowić się nad różańcem, szkaplerzem i umartwieniem.



Różaniec

- „Chcę, żebyście przyszli tutaj dnia 13 przyszłego miesiąca, żebyście codziennie odmawiali różaniec i nauczyli się czytać. Później wam powiem, czego chcę".

- „Odmawiajcie codziennie różaniec, aby nastąpił pokój na świecie i koniec wojny”.
 „Chcę, […] żebyście nadal codziennie odmawiali różaniec na cześć Matki Bożej Różańcowej, dla uproszenia pokoju na świecie i o zakończenie wojny, bo tylko Ona może te łaski uzyskać".
„Kiedy odmawiacie różaniec, mówcie po każdej tajemnicy: O mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj nas od ognia piekielnego, zaprowadź wszystkie dusze do nieba i dopomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego miłosierdzia".

- „Ofiarujcie się za grzeszników i mówcie często, zwłaszcza gdy będziecie ponosić ofiary: O Jezu, czynię to z miłości dla Ciebie, za nawrócenie grzeszników i za zadośćuczynienie za grzechy popełnione przeciwko Niepokalanemu Sercu Maryi”.

 - „Kiedy odmawiacie różaniec, mówcie po każdej tajemnicy: O mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj nas od ognia piekielnego, zaprowadź wszystkie dusze do nieba, a szczególnie te, które najbardziej potrzebują Twojego miłosierdzia”.
Matka Boża, Fatima 1917

„Jaki był powód, dla którego Nasza Pani poleciła nam odmawiać codziennie różaniec, a nie zaleciła chodzić każdego dnia do kościoła i uczestniczyć we Mszy świętej?
Odnośnie do postawionego wyżej pytania sądzę, że Bóg jest Ojcem i jako Ojciec dopasowuje się do potrzeb i możliwości swoich dzieci. Otóż gdyby Bóg za pośrednictwem Naszej Pani prosił nas o to, byśmy codziennie uczestniczyli we Mszy świętej i przyjmowali Komunię świętą, musiałby z pewnością wiele mówić, a to dlatego, że dla tych małych dzieci nie było to możliwe. Z jednej strony, ze względu wielką odległość do najbliższego nawet kościoła, w którym sprawowało się Eucharystię; z drugiej zaś dlatego, że ich codzienne zajęcia i obowiązki, stan zdrowia itd. nie pozwalały im na to. Natomiast odmawianie różańca jest dostępne dla każdego - dla biednych i bogatych, mądrych i nieuczonych, wielkich i małych”.
s. Łucja, Przesłanie Fatimskie

„Aby różaniec w pełniejszy sposób można było nazwać streszczeniem Ewangelii, jest zatem stosowne, żeby po przypomnieniu Wcielenia i ukrytego życia Chrystusa (tajemnice radosne), a przed zatrzymaniem się nad cierpieniami męki (tajemnice bolesne) i nad triumfem zmartwychwstania (tajemnice chwalebne) rozważać również pewne momenty życia publicznego o szczególnej wadze (tajemnice światła).
Różaniec - skarb, który trzeba odkryć.
Drodzy Bracia i Siostry! Modlitwa tak łatwa, a równocześnie tak bogata naprawdę zasługuje, by wspólnota chrześcijańska ponownie ją odkryła. […] Zwracam się szczególnie do Was, drodzy Bracia w biskupstwie, kapłani i diakoni, oraz do Was, pełniących rozmaite posługi na polu duszpasterstwa, abyście, poznając z osobistego doświadczenia piękno różańca, stawali się jego gorliwymi promotorami. Oby ten mój apel nie popadł w zapomnienie nie wysłuchany!”.
Jana Pawła II, List apostolski Rosarium Virginis Mariae


Obietnice różańcowe,
które otrzymał od Niepokalanej Matki bł. Alan Rupe – dominikanin – (1428 -1475).


1. Tym, którzy będą pobożnie odmawiali różaniec, obiecuję szczególną opiekę.
2. Dla tych, którzy wytrwale odmawiali różaniec, zachowam pewne zupełnie szczególne łaski.
3. Różaniec będzie potężną bronią przeciwko piekłu; zniszczy występek i rozgromi herezje.
4. Różaniec doprowadzi do zwycięstwa cnoty i dobra; w miejsce miłości do świata wprowadzi miłość do Boga i obudzi w sercach ludzi pragnienie szukania nieba.
5. Ci, którzy zawierzą mi przez różaniec, nie zginą.
6. Ci, którzy będą z pobożnością odmawiali mój różaniec, rozważając jego tajemnice, nie zostaną zdruzgotani nieszczęściem ani nie umrą nie przygotowani.
7. Ci, którzy prawdziwie oddadzą się memu różańcowi, nie umrą bez pocieszenia Kościoła.
8. Ci, którzy będą odmawiali różaniec, znajdą podczas swego życia i w chwili śmierci światło Boże oraz pełnię Bożej łaski oraz będą mieli udział w zasługach błogosławionych.
9. Szybko wyprowadzę z czyśćca te dusze, które z pobożnością odmawiały różaniec.
10. Prawdziwe dzieci mojego różańca będą się radować wielką chwałą w niebie.
11. To, o co prosić będziecie przez mój różaniec, otrzymacie.
12. Ci, którzy będą rozpowszechniać mój różaniec, otrzymają ode mnie pomoc w swych potrzebach.
13. Otrzymałam od mego Syna zapewnienie, że czciciele mego różańca będą mieli w świętych niebieskich przyjaciół w życiu i w godzinie śmierci.
14. Ci, którzy wiernie odmawiają mój różaniec, są moimi dziećmi – prawdziwie są oni braćmi i siostrami mego Syna, Jezusa Chrystusa.
15. Nabożeństwo mojego różańca jest szczególnym znakiem Bożego  upodobania.


Szkaplerz

- „ Zobaczyliśmy Pana Jezusa z Matką Najświętszą. Miałam wrażenie, że jest to Matka Boska Bolesna. Pan Jezus wydawał się błogosławić świat w ten sposób jak św. Józef. Znikło i to widzenie i zdaje się, że jeszcze widziałam Matkę Boską Karmelitańską”.
S. Łucja, Wspomnienia
„Matka Boża wie, że będziemy musieli toczyć walkę z grzechem, ze światem i szatanem. Dlatego przychodzi nam z pomocą przez Szkaplerz św.. Wie, że szatan wypowiedział wojnę Jej i Jej potomstwu. Nie usuwa z naszej drogi niebezpieczeństw i konieczności walki, ale pośród tej walki daje nam Szkaplerz św., a przez niego swoją obecność jako obronę i ratunek. W ostatnim fatimskim objawieniu ukazała się Najświętsza Maryja Panna, trójce dzieci, odziana w habit karmelitański, z widocznym Szkaplerzem okrywającym Jej postać. Dlaczego? Chciała tym samym podkreślić, że nabożeństwo szkaplerzne, tak jak różańcowe, jest ważnym środkiem na drodze zbawienia i uświęcenia, że doskonale koresponduje z poświęceniem się Jej Niepokalanemu Sercu i że ocala od potępienia wiecznego wiele dusz”.
o. J. Krawczyk OCD, Dar mojej Matki

- „Niech wszyscy przyobleczeni Szkaplerzem Maryi mają w pamięci i naśladują pokorę i czystość Dziewicy, a w Jej Szacie dostrzegają oznakę poświęcenia się Niepokalanemu Sercu Maryi”.
Jan Paweł II
Duchowe znaczenie Szkaplerza
1. Szkaplerz jest szatą Maryi, jest znakiem oddania się w Jej opiekę i poświęcenia na Jej służbę. Kto przyjmuje Szkaplerz św., wyrzeka się złego ducha, odnawia przyrzeczenia chrztu św. i oddaje się Maryi jako Jej dziecko.
2. Szkaplerz oznacza poświęcenie się Niepokalanemu Sercu Maryi i naśladowanie jej cnót, szczególnie cnoty czystości i pokory.
3. Szkaplerz oznacza przymierze przyjaźni z Maryją i uczestnictwo w walce duchowej o zbawienie własne i bliźnich.
4. Szkaplerz oznacza habit Zakonu poświęconego służbie i czci Matki Bożej.

Dary i łaski Szkaplerza
1. „Kto w Nim umrze, nie dozna ognia piekielnego” - słowa Matki Bożej wypowiedziane do św. Szymona. Maryja tym samym obiecuje wszystkim odzianym Szkaplerzem św. pomoc na drodze zbawienia.
2. Wybawienie z czyśćca w pierwszą sobotę po naszej śmierci. Jest to tak zwany przywilej sobotni. Matka Boża zapewniła rychłe wybawienie z czyśćca (Bulla papieża Jana XXII -1322 r.), tym, którzy, nosząc Szkaplerz, zachowają czystość według stanu i wierność modlitwie: „Ja, Matka w pierwszą sobotę po ich śmierci miłościwie przyjdę do nich i ilu ich zastanę w czyśćcu, uwolnię i zaprowadzę ich na świętą górę żywota wiecznego”.
3. Pomoc i obrona w niebezpieczeństwach duszy i ciała. Maryja obiecuje wspierać nas na drodze naśladowania Chrystusa, a zwłaszcza w godzinę naszej śmierci, pomóc nam w ostatecznej walce o wieczne zbawienie.
4. Uczestnictwo w dobrach duchowych całego Zakonu karmelitańskiego za życia i po śmierci.


Ofiara, pokuta, sznur pokutny


„Nagle zobaczyliśmy tego samego Anioła przed nami:
- Co robicie? Módlcie się! Módlcie się dużo! Serce Jezusa i Maryi chcą przez was okazać (światu) wiele miłosierdzia. Ofiarujcie bezustannie Największemu modlitwy i umartwienia.
- Jak mamy się umartwiać? - zapytałam.
- Z wszystkiego, co tylko możecie, zróbcie ofiarę jako zadośćuczynienie za grzechy, którymi On jest obrażany i dla uproszenia nawrócenia grzeszników. W ten sposób ściągniecie pokój na waszą Ojczyznę. Jestem Aniołem Stróżem Portugalii. Przede wszystkim przyjmijcie i znoście z poddaniem cierpienia, które wam Bóg ześle”.

„Anioł uklęknął na ziemi i powtórzył trzy razy modlitwę:
- Trójco Przenajświętsza, Ojcze, Synu, Duchu Święty, uwielbiam Cię ze czcią najgłębszą. Ofiaruję Ci przenajdroższe Ciało, Krew, Duszę i Bóstwo Pana naszego Jezusa Chrystusa, obecnego na wszystkich ołtarzach świata, na przebłaganie za zniewagi, świętokradztwa i zaniedbania, które Go obrażają. Przez niezmierzone zasługi Jego Najświętszego Serca i Niepokalanego Serca Maryi proszę Was o nawrócenie biednych grzeszników.
Następnie, podnosząc się z klęczek, wziął znowu w rękę kielich i Hostię. Hostię podał mnie, a zawartość kielicha podał Hiacyncie i Franciszkowi do wypicia, mówiąc równocześnie:
- Przyjmijcie Ciało i Krew Jezusa Chrystusa, okropnie znieważanego przez niewdzięcznych ludzi. Wynagrodźcie ich grzechy i pocieszajcie waszego Boga!”

Matka Boża skierowała do dzieci 13 maja 1917 r., w czasie pierwszego objawienia, następujące pytanie: „ Czy chcecie ofiarować się Bogu, aby znosić wszystkie cierpienia, które On wam ześle jako zadośćuczynienie za grzechy, którymi jest obrażany i jako prośba o nawrócenie grzeszników?
- Tak, chcemy!
- Będziecie więc musieli wiele cierpieć, ale łaska Boża będzie waszą siłą!”

 

      

EN    FR    DE    PT    BY    RU   UA   NO

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wielka Nowenna Fatimska

 

  

 

 

 

Fatima-Portugalia

 

 

 

 

Multimedia

 

 

 

 

 

 

 

 

Informacje

  

 

 

 

Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony! czytaj więcej