ks. dr Krzysztof Czapla SAC

Dyrektor Sekretariatu Fatimskiego

 

 

2017 – dziewiąty rok Wielkiej Nowenny Fatimskiej

Droga przez Serce. Przymierze serc Jezusa, Maryi, naszych

 

 

„Przez niezmierzone zasługi Jego Najświętszego Serca i Niepokalanego Serca Maryi

proszę Was o nawrócenie biednych grzeszników”.

 

 „Co robicie? Módlcie się! Módlcie się dużo! Serce Jezusa i Maryi

chcą przez was okazać (światu) wiele miłosierdzia

Anioł Pokoju, Fatima 1916

 

Ratunek dla grzeszników to Niepokalane Serce Maryi. Jest to droga, która budzi wiele pytań, gdyż Maryja jest, jak każdy z nas, stworzeniem i człowiekiem, a nie Bogiem. Nie możemy o tym zapominać, a tym bardziej zacierać nieprzekraczalnej granicy pomiędzy Stwórcą a stworzeniem. A jednak to właśnie Bóg pragnie ustanowić nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi. I na ten argument wskazuje s. Łucja, podając racje uzasadniające dla tego właśnie nabożeństwa. A zatem dlaczego takie nabożeństwo? Ponieważ Bóg tak chce – taka była właśnie odpowiedź s. Łucji – bardzo krótka i jednoznaczna. Nazwa jednak nabożeństwa, która wskazuje na Maryję to jeden aspekt, drugi to jego właściwa treść, a ona wskazuje na Jezusa, który jest jedynym celem, ku któremu zmierzamy poprzez Niepokalane Serce Maryi. Tak więc, choć nazwa nabożeństwa sugeruje coś innego, to jednak istota jest tu jednoznaczna: Jezus, ku któremu zmierzamy poprzez sakramentalną spowiedź, różaniec, medytację oraz przyjęcie Komunii świętej. Zatem nie sposób nie dostrzec bardzo wymownej i głębokiej jedność Serca Jezusa i Serca Maryi, którą odnajdujemy w Fatimskim Przesłaniu, już chociażby od pierwszych słów Anioła, który ukazał się dzieciom: „Serce Jezusa i Maryi słuchają z uwagą waszych próśb”, czy też „Serce Jezusa i Maryi chcą przez was okazać (światu) wiele miłosierdzia. Ofiarujcie bezustannie Największemu modlitwy i umartwienia”.

Jakże piękne i wymowne w tym temacie są słowa cierpiącej Hiacynty, która w ostatnich miesiącach życia, wiedząc, iż odchodzi z tego świata, z takim apelem zwróciła się do Łucji. „Już niedługo pójdę do nieba. Ty tu zostaniesz, aby ludziom powiedzieć, że Bóg chce wprowadzić na świecie nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi. Kiedy nadejdzie czas, aby o tym mówić, nie kryj się. Powiedz wszystkim ludziom, że Bóg daje nam łaski za pośrednictwem Niepokalanego Serca Maryi, że ludzie muszą je uprosić przez to Serce, że Serce Jezusa chce, aby obok Niego wielbiono Niepokalane Serce Maryi. Niech proszą o pokój Niepokalane Serce Maryi, bo Bóg temu Sercu powierzył pokój na świecie. Ach, gdybym mogła włożyć w serca wszystkich ludzi ogień, który płonie w głębi mojego serca, i który sprawia, że kocham tak bardzo Serce Jezusa i Serce Maryi!”.

Wolą Boga jest, by obok Serca Jezusa uwielbiano Niepokalane Serce Maryi. Nie sposób wyobrazić sobie innej drogi ku Bogu, skoro to On taką drogę wybiera, by przez Niepokalane Serce Maryi stać się Człowiekiem. Sam Bóg wskazuje nam tę drogę, a zatem, choć racjonalność podsuwa nam wiele wątpliwości i pytań, nie możemy dać się zwieść, by Bogu dyktować nasze ludzkie rozwiązania. Jakże dobitnie wyraził to kard. Ratzinger w komentarzu do trzeciej części fatimskiej tajemnicy. „By ratować dusze przed piekłem wskazany zostaje - ku zaskoczeniu ludzi anglosaskiego i niemieckiego kręgu kulturowego - kult Niepokalanego Serca Maryi”.

Zjednoczenie Serc Jezusa i Maryi, to wzór dany nam przez Boga, ale pozostaje jeszcze pytanie o to, gdzie jest nasze serce. Możemy rozważać prawdę o Najświętszym Sercu Jezusa i Niepokalanym Sercu Maryi, lecz nie chodzi tu o teologiczne spekulacje, lecz o to, by nasze serca były jak najbliżej Jezusa i Maryi. Sam Bóg nam to wskazuje, do tego zaprasza i głosem małego dziecka mobilizuje nas do tego, byśmy podjęli wskazaną nam drogę. To, co zostało zapowiedziane przez Maryję w lipcu roku 1917, iż przyjdzie jeszcze raz, by żądać poświęcenia Rosji i komunii św. wynagradzającej w pierwsze soboty, to też znalazło swoje wypełnienie kilka lat później. „10 grudnia 1925 r. zjawiła się Najświętsza Panna w Pontevedra, a z boku w jasności Dzieciątko. Najświętsza Dziewica położyła Łucji rękę na ramieniu i pokazała cierniami otoczone serce, które trzymała w drugiej ręce. Dzieciątko powiedziało:

- Miej współczucie z Sercem Twej Najświętszej Matki, otoczonym cierniami, którymi niewdzięczni ludzie je wciąż na nowo ranią, a nie ma nikogo, kto by przez akt wynagrodzenia te ciernie powyciągał”. Bóg, jako Dziecię Jezus, zabiega, pyta, zachęca, prosi o nabożeństwo do Serca Jego Matki. Skoro droga naszego uświęcenia ma prowadzić przez Serce Maryi, być wyrazem naszej miłości, zatem nie dziwi fakt, iż taka forma prośby współgra z treścią wizji. Jezus ukazuje się nie jako Pan i Król Wszechświata, lecz jako Dziecko, które prosi i żebrze o miłość dla Swojej Matki. Zatem nie respekt wobec autorytetu i wszechmocy Boga ma być argumentem, co do wyboru wskazanej drogi, lecz szczera i dobrowolna miłość. Nasza odpowiedź nie powinna być wyrazem przymusu czy też wyrachowania, lecz być tak naturalną jak odpowiedź na prośbę bezbronnego dziecka, które pokornie prosi o miłość dla swojej matki.

 

Minęło osiem lat naszego trudu, zaangażowania, apostolstwa, modlitwy i ofiary, by choć odrobinę przyczynić się do tego, by „Maryja była bardziej znana i miłowana”, a Jej Orędzie poznał i wypełnił świat.
Ostatni rok Nowenny przeplatać się z samym jubileuszem, bowiem zasadniczą ideą przygotowania było pragnienie, by tę rocznicę przeżywać nie poprzez świętowanie samej daty, lecz poprzez wypełnienie prośby, jaką skierowała do świata w Fatimie Matka Boża.

 W roku jubileuszu najpiękniejszym wyrazem naszego świętowania staje się zatem pragnienie, by wypełnić skierowaną do nas prośbę, a nie jedynie wspominać fakt objawień. Z tej racji ostatni rok Wielkiej Nowenny Fatimskiej, która prowadziła nas do odkrycia nabożeństwa do Niepokalanego Serca Maryi, łączyć się będzie z jubileuszem, w czasie którego nasza wdzięczność znajdzie swój wyraz w gorliwej praktyce nabożeństwa wynagradzającego w pięć pierwszych sobót miesiąca oraz poświęcaniu się Niepokalanemu Sercu Maryi: osobistym, rodzinnym czy parafialnym.

Znaczącym wydarzeniem w ramach przeżywanego jubileuszu będzie akt poświęcenia Polski Niepokalanemu Sercu Maryi w dniu 6 czerwca 2017 r. w Sanktuarium Fatimskim na Krzeptówkach w Zakopanem z udziałem Episkopatu Polski.
Kochani pragniemy każdemu z Was z serca podziękować za jakże piękną i wierną współpracę w czasie trwania Wielkiej Nowenny Fatimskiej. Za Wasze apostolstwo i trud w prowadzeniu nabożeństw w pierwsze soboty miesiąca. Wasza modlitwa i pomoc materialna przyczyniła się do tego, iż Sekretariat Fatimski mógł opracować i wydać drukiem wiele pomocy duszpasterskich, które rozchodziły się w Polsce, jak również były wysyłane do 31 krajów na świecie.

Odpowiadając na pytania, dotyczące przygotowania w kolejnych latach pomocy w prowadzeniu pierwszych sobót, pragniemy Was zapewnić, iż Sekretariat Fatimski będzie w dalszym ciągu opracowywał stosowne pomoce. Jednak będzie to jedna pozycja książkowa zawierająca: medytacje pierwszosobotnie, rozważania różańcowe, homilie, czy też informacje związane z rozwojem kultu fatimskiego. Z tej racji prosimy Was o współpracę. Jeśli ktoś nie życzy sobie by taka książka była do niego wysyłana, by nas o tym poinformował!

Jednocząc się w modlitwie przy Sercu Maryi z wyrazami wdzięczności i pozdrowień
ks. Krzysztof Czapla SAC

 

 

 

 

 

 

  

                              

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wielka Nowenna Fatimska

 

  

 

 

 

Fatima-Portugalia

 

 

 

 

Multimedia

 

 

 

 

 

 

 

 

Informacje

  

 

 

 

Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony! czytaj więcej